🐾 Bienvenue au Belgian Rhodesian Ridgeback Club🐾
Bij de Rhodesian Ridgeback is een Dermoïd Sinus een aangeboren afwijking die relatief vaak voorkomt in het ras. Het ontstaat tijdens de embryonale ontwikkeling wanneer de huid zich niet volledig losmaakt van het zenuwstelsel. Hierdoor ontstaat een buisvormige verbinding in de huid, meestal langs de ruglijn.
Bij pups is vaak zichtbaar of voelbaar:
De sinus kan oppervlakkig blijven, maar kan ook diep doorlopen tot aan de weefsels rond het ruggenmerg.
Dan bestaat risico op:
De aandoening is erfelijk en hangt nauw samen met het genetische mechanisme dat de kenmerkende "ridge" (de haarstreep op de rug) veroorzaakt. Daarom komt dermoid sinus veel vaker voor bij Rhodesian Ridgebacks dan bij andere rassen. Honden met een dermoid sinus worden doorgaans uitgesloten van de fok.
Een ervaren fokker of dierenarts kan een dermoid sinus vaak al bij een jonge pup ontdekken door zorgvuldig te voelen langs de ruglijn. Om te bepalen hoe diep de sinus loopt, kunnen aanvullende onderzoeken nodig zijn, zoals contrastfoto's, CT of MRI
De standaardbehandeling is chirurgische verwijdering van de volledige sinusgang. Wanneer de sinus volledig wordt verwijderd, is de prognose meestal zeer goed. Onvolledige verwijdering kan leiden tot terugkeer van het probleem.
Juvenile Myoclonic Epilepsy (JME) bij de Rhodesian Ridgeback is een erfelijke neurologische aandoening die specifiek voorkomt binnen het ras. Honden met JME vertonen onvrijwillige spiertrekkingen of korte schokbewegingen, vooral wanneer ze rusten of slapen. De eerste symptomen verschijnen meestal op jonge leeftijd, tussen 6 weken en 18 maanden. In sommige gevallen kunnen ook ernstigere epileptische aanvallen optreden. JME wordt recessief overgeërfd, waardoor een pup de afwijking van beide ouders moet erven om de ziekte te ontwikkelen. Dankzij een DNA-test kunnen fokkers honden laten testen op de mutatie en zo verantwoord fokken om het risico op JME binnen het ras te verminderen.
Ontsmet de wonde direct met een antiseptisch middel. Bij slangenbeten: hond stilhouden en direct naar de dierenarts .
Laat een hond nooit achter in een auto. Symptomen: snelle ademhaling, onrust, flauwvallen.
Actie: Koel de hond direct met koud water (vooral de nek) en bied kleine beetjes drinkwater aan.
De maag blaast op als een ballon. Dit is levensgevaarlijk en binnen korte tijd fataal.
Actie: Bel onmiddellijk de dierenarts. Elke minuut telt.
Symptomen:
Vooral achter de ribbenkast
Voelt gespannen aan, soms “trommelachtig”
Buik kan zichtbaar groter worden in korte tijd
Niet kunnen liggen of constant rechtstaan
Rondlopen, hijgen, paniekerig gedrag
Vaak midden in de nacht of na eten
Hond wil overgeven, maar er komt niets
Soms enkel wat schuim of speeksel
Dikke slierten speeksel
Misselijkheid zichtbaar
Snelle hartslag
Bleke of witte slijmvliezen (tandvlees!)
Zwakte of zelfs instorten